The Clitoris That Drags Her Skirts/Eteklerini Sürüyen Bızır

by Sema Kaygusuz, translated by Nicholas Glastonbury

Sema Kaygusuz was born in 1972 in Samsun, Turkey. Due to her father’s itinerant military career, she lived in various regions across Turkey, becoming closely acquainted with the folk tales, legends, and stories from the complex and diverse cultures in her country. In 1994, Kaygusuz moved to Istanbul, where she still resides. In 2009, a literary poll conducted by leading Turkish literary journal Notos placed Sema Kaygusuz at the top of the list of “the most influential writers in Turkish Literature.” She has published five collections of short stories, three novels, and a play, which have won a number of awards in Turkey and Europe and have been translated into English, French, German, Norwegian, and Swedish. Her novel A Place Upon Your Face (Yüzünde Bir Yer) was translated by Nicholas Glastonbury and is forthcoming from Tilted Axis Press.

Nicholas Glastonbury is a PhD student in cultural anthropology at CUNY Graduate Center. His dissertation research focuses on a Kurdish radio station broadcasting from Soviet Armenia into Turkey during the Cold War. He is co-editor of the Turkey page for the e-zine Jadaliyya and is also a literary translator from Turkish and Kurdish. His translations have appeared in Guernica and PEN International. His translation of Sema Kaygusuz’s novel A Place Upon Your Face is forthcoming from Tilted Axis Press.

“I can’t believe how many thousands of years’ worth of rage just came crashing down on me,” Ufuk says to his enraged girlfriend Eda in this excerpt from the novel The Barbarian’s Laughter (Barbarın Kahkahası), by Turkish writer Sema Kaygusuz. And he’s not wrong, because he has expressed a deep-seated envy of and disdain for Eda’s sexuality, like so many men have done to so many women for so many thousands of years; because, however unwitting he may have been, he is still complicit in the violent erasure of women’s bodies and sexual lives; and because he expects her deference and her clemency in this moment of conflict (and is so embarrassed by her refusal). The comedy of the scene is in part a consequence of just how right Eda is in admonishing Ufuk.

There is something of this admonishment, I think, in the crucial work of translating women writers, an admonishment that, like Eda’s, intends to forcefully upend the tropes and narratives that aggregate around a national literature and come to speak on behalf of women in that nation, that collectivity, that society. Across her work, Sema Kaygusuz addresses issues like women’s sexuality, embodiment, and toxic masculinity, issues that problematize the dominant image of Turkey in the canon of World Literature. The Barbarian’s Laughter is no exception, as this short excerpt shows; the plot of the novel revolves around a seaside vacation spot (The Blue Dove Motel) where one of the guests or employees has begun urinating all over the place. Though this excerpt marks a brief (and hilarious) détente in the ongoing mystery, it nonetheless heightens the stakes of the novel’s wider commentary on masculinity and its discontents. The novel unfolds as different characters accuse one another of being the culprit. and the accusations reveal the deep-seated resentments and interlocking structures of violence that undergird social and political life in contemporary Turkey.

—Nicholas Glastonbury


“The Clitoris That Drags Her Skirts,” excerpt from The Barbarian’s Laughter by Sema Kaygusuz,
Translated from the Turkish by Nicholas Glastonbury

 

Everyone awoke having forgotten the previous night’s drama that had shaken them all to the core. All their beach bags had been reorganized and all the children fled from their mothers, beginning to play once more. Melih and Ismail, occupying the dock like pirates, put their plates on their knees and ate their breakfast without speaking to each other. First into the restaurant was the inseparable extended family on vacation together. They sat in a huddle, made uneasy by the apparent standoff between Melih and Ismail on the dock. They all wore the same exact kind of sandals.

Simin arrived before long, and soon after, Eda and Ufuk settled into the table directly in front of her. The two of them were dizzy with hunger. Eda fed Ufuk bread covered with butter and honey while Ufuk put ice into Eda’s orange juice. Ufuk watched Eda’s every single move, enrapt. In his inextinguishable desire, he continued making passes at her, tilting his head and winked at her. The monstrous appetite of her tiny body made him even more aroused. He made exaggerated gestures, trying to magnify his presence, overexerting himself in an effort to match Eda’s natural magnetism. “I get so confused when we have sex,” he began, speaking in a sultry voice.

Eda took that as a compliment, filling her mouth with bread and honey. She blinked as the delicate light struck her face. “You mean you lose your mind.”

Ufuk lowered his head. He was trying his hardest to sound sincere. “No, not quite like that. Sometimes it makes me feel very alone, I don’t know why. I get this strange feeling of separation when you come.”

“I don’t understand. What do you mean?”

“It’s hard to explain… You—it’s like you abandon me. You lose yourself in another world. It’s as if your mouth is speaking to someone else. Anyway, babe, I don’t think I know how to explain it.

Eda swallowed hard and straightened up in her seat. “You’ve already started explaining, so you may as well finish.”

Ufuk clasped his hands, leaning his elbows on the table. His head hung in between the secure bulwark of his shoulders. The whir of the cicadas grew louder in the sharpening sunlight, so he tried to speak more clearly. “You feel it too much. You feel it not just in your vagina but throughout your entire body. Does that make sense? But me, all I feel is my penis. When I watch you it feels like something’s missing. I gawk stupidly up at you like I’m watching fireworks, or, I don’t know—like I’m stuck in the middle of some huge, loud orchestra. The concert master, ten strings behind him, then percussions, woodwinds, a harp off to the side, cymbals in the back. And there’s nothing for me to play. It really freaks me out sometimes. Okay, that’s a lie: not just sometimes, all the time. I mean, you just can’t be feeling that much pleasure, sweetheart. I think to myself, you’ve got to be kidding.”

I am fully aware of what I’m saying. I am choosing my words very carefully, every last one. Why don’t you think about it yourself instead? What’s at the root of why you feel this way? Give it some thought.

Eda’s face hardened. She sat there without eating or drinking, teacup in hand. “So, you think I’m pretending, and you think I’m doing so all while I’m wrapped around you having an orgasm? You step outside that moment of intimacy to eyeball me like some voyeuristic pervert, is that so?”

Eda’s voice had grown progressively louder as she spoke. Simin, sitting at the adjoining table, raised her head and looked at Eda with curiosity. The atmosphere in the restaurant suddenly grew heavy.

Ufuk scowled, warning Eda harshly. “I am a man in love, a man who is curious about you. Please choose your words a little more carefully before you speak.”

Eda grew more combative with every passing moment. “I am fully aware of what I’m saying. I am choosing my words very carefully, every last one. Why don’t you think about it yourself instead? What’s at the root of why you feel this way? Give it some thought.”

“I get it… now this whole thing is branching out. First you’ll begin by telling me how our culture is rooted in patriarchal civilization. All I wanted was to hear you say how much pleasure I give you, but now you’re just putting words in my mouth again.”

Eda stood up, gathered one foot beneath her, and sat back down, turning suddenly into a ball of a woman with only a face. She paid no heed to the volume of her voice. “No sir, you’re not getting out of this one. Not to mention, it’s not as if you even said something nice. You’re absolutely jealous.”

“What do you mean jealous? Honey, don’t be ridiculous.”

“I’m always the ridiculous one, isn’t that so? First you ask me to be quiet, and if I don’t, you tell me I’m ridiculous. Of course it doesn’t do you any good to be told that you’re jealous of a woman’s body.”

“Come on, why would I have any reason to be jealous of you?”

“You’re offended because I get more pleasure than you. When we have sex my whole body trembles. My clitoris pulses. My breasts become more sensitive. My feet cramp up sometimes when I can’t control my breathing. And my ass tingles! I move through plateau after plateau. I bite your shoulder and my teeth are set on edge…”

“Please keep it down, everyone is listening to you.”

“…my stomach muscles ache. And when I see that vein throbbing in your neck, my face gets hot. My mouth, my pussy, my groin, the small of my back, they all get soaking wet. My clit lets loose and bursts into laughter! Then the muscles deep inside me begin tightening, ring by ring, followed by even deeper muscles. An instrument made of rings… what’s that one, you know, with the bellows?

“Accordion?”

“Yes! It’s like an accordion opening and closing, opening and closing.”

“Shhh, calm down, darling, or else I’m going to get up and leave.”

Eda continued, breathless. “Wait, just wait… So then, all of those sensations gather here in the middle of that muscle, intensifying, then spreading again throughout my body. Gathering and spreading, gathering and spreading. Sometimes the pleasure lasts so long, sometimes it lasts so, so long, that I feel like I’m stuck hanging in the air. I clasp onto you, hard, to bring myself back down to earth. But time is passing differently then. Imagine a bird with ten layers of wings. Like a dove but a bigger bird, big as a stork! A pair of wings opening every single second, wings taking flight one after another, flipping and flapping, flipping and flapping. A manifold ecstasy glides away, just like thaaaat.”

“Are you done?”

“Oh, no sir, I’m not done yet, it just doesn’t seem to end! And so what do I see then? My clit like a queen on her throne, watching over me. Her skirts down to the ground, her hands on either side, watching me go, gliding away.”

Ufuk’s mouth was hanging half-open; he was unaware of the idiotic expression that had settled on his face. Gleeful, Eda gingerly placed a spoonful of honey in her mouth, sucking it down ever so slowly. She was alluring, but so brazen it made him uneasy.

“Now do you understand why you’re jealous? All that pleasure makes you swoon, but it also makes you wildly jealous. Accept it, you’re deeply jealous!”

Ufuk wiped his mouth with his napkin in order to keep himself quiet. He had long known that Eda’s bad temper tends to take the form of oratory. His girlfriend had worked herself up into a frenzy, so he waited awhile for her to calm down.

“So let’s say I am jealous—well, not that I’m jealous; let’s say, instead, that I’m envious. I don’t understand why that does you any harm. Based on what you said, it sounds like you’re getting on great with those birds and all.”

To men, women are demons, devils, witches. They’re insatiable praying mantises. But because women are the ones who get penetrated, they’re passive and therefore lesser. How stupid is that?

Eda narrowed her eyes. She pushed her breakfast plate aside and, spreading her elbows out on the table, placed her breasts on the table. “Let me try to make this as simple as I can. When my little brother was three and I was six, he saw my kuku for the first time. The poor kid was terrified. The first thing he asked me was, Why don’t you have a pipi? A question without an answer. Whereas when I saw his pipi, I didn’t perceive it as a particularly exceptional organ. Long before I turned thirty, I realized that this terror is a terror that all men on earth undergo. Women don’t have pipis, so they must have penis envy, and as a result they might cut off our pipis at any time. It’s nonsense! But if you pull back all that envy they project onto women, you’ll find that their terror has to do with a fear of being castrated. Beneath that fear lies pain-filled fantasies like getting it stuck inside. And as much of a mystery as that woman without a penis might be, she’s also got to pop out children from down there on top of it all. It’s the devil’s work, I say! If not for the vagina, I’d never have been born, but if I take after that vagina in the slightest my cock will fall off. It’s the most idiotic contradiction in the world, and it’s at the root of this barbaric civilization of ours! So in that case, what should we do? Let’s treat women like they’re defective creatures who have been robbed of manhood so we can save ourselves from the agony of our difference. Let’s forget about that demonic kuku, and then as soon as women give birth let’s appoint them to the ranks of motherhood. First let’s enslave women, then the wimpy men… let’s send some of those wretches to war, send the others to break stones. Our wives can look after the children, that’s it. Let’s barter our sisters and daughters, let’s kill the enemy men, let’s rape their women, let’s get them pregnant so our noble lineages will endure. But of course let’s not forget to venerate the image of woman so highly that even nuns locked away their whole lives in monasteries can never attain that status. In order to preserve the manhood of men, Mary needs to be chaste, Themis needs to hold the scales of justice, Artemis needs God knows how many boobs, Cybele needs her huge ass, Zaynab needs her Karbala lamentations and Fatma needs her totemic hand. Goddesses, saints, icons spring up everywhere, all the while women are forced to perform a grotesque parody of femininity. Even if we fasted the whole year, even if we took vows of silence, even if we prayed ten times a day, even if we ploughed the fields like oxen, we still wouldn’t be able to attain the status of those symbols. Men, though, maşallah, they obsess over those symbols but treat the whole world like it’s their whore. Why?! Because women scare the shit out of them. The vagina is mysterious. Its fluids are ever-changing. Sometimes it’s wet, sometimes sticky, sometimes bloody, but it’s always closed off to the outside world. And the penis? Showy when it’s hard, shrivelled when it’s soft. It’s very simple but exceedingly fragile. Now do you understand why men are scared shitless of women? It’s because they think women judge their sexuality. To men, women are demons, devils, witches. They’re insatiable praying mantises. But because women are the ones who get penetrated, they’re passive and therefore lesser. How stupid is that? In Greek homosexuality it was a crime for free men to be the passive partner. The slave can’t fuck his master, that’s why. And so, the phallus and fascism are distant relatives. And so fascism is the administration of fear. Over time, some women begin to collude with this phallic rationale. They want to have a place within it, for whatever reason. They unite with men to trample all over free-spirited women, and after that, whosoever they can oppress… Because the masses only love men who fuck, because the masses are like women. They embrace the stately penis. You know who said that? None other than square-mustached Hitler!”

Ufuk raised his eyebrows. “All I wanted was to tell you how good you are in bed. How did we get here?”

“You were looking for trouble,” Eda said. “Excuse me, you just feel so disconnected…”

Ufuk leaned forward and pinched Eda’s cheek. “Okay, okay, I take it back! I can’t believe how many thousands of years’ worth of rage just came crashing down on me.” He took a deep breath and paused. “But… I’m still stuck on this whole clitoris thing.”

Eda retreated, spurning Ufuk’s flirtatious riposte. “Of course you’re stuck on it. Up until seventy years ago in Europe, the clitoris was nothing more than a stunted penis. That’s how this whole pigheaded, capitalist, modernist logic works. There was only one Italian anatomist who had anything to say, an adorable guy who named the clitoris “the Sweetness of Venus.” But otherwise, nobody else made a peep about it. Open any anatomy book today; they still represent the clitoris as a miniature penis.”

Eda continued to speak, impassioned, as Selçuk the waiter approached their table. “Have you finished your breakfast?”

“Yes we are, you can clear the table,” Ufuk said. “We’ll have two coffees please, plain.”

Eda continued speaking without the slightest pause as Selçuk cleared the table.

“Wherever they look, they want to see cocks.”

Selçuk’s movements slowed. He wasn’t quite sure what to do. But Eda was in a political frenzy.

“I think the clitoris has become a defense zone. It ought to be described accurately not just for the sake of love, but for the sake of all productive life energy.”

The plates of cheese, the honey bowl, and the breakfast plates were being gathered one by one onto a tray. “What everyone first has to accept is that sex is at the same time an instance of separation. The difference between us begins not with the hole but with the clitoris. So the clitoris I have is a magnificent opportunity to learn the difference between you and me.”

Selçuk became impossibly clumsy, loudly clanging the forks and knives as he gathered them up. Ufuk implored Eda with his eyes to be quiet. No such luck. Eda was lecturing the whole world.

“When it comes to the clitoris, even the smartest men in the world make such bizarre, sexist arguments that I just want to laugh my ass off. You might be an astronaut, you might take photographs of Mars, but you’re still brainless, you’re utterly brainless! Apparently, the clitoris is part of a little girl’s boy phase, until, in adolescence, she recognizes that she has a hole, which is when she becomes a woman. In other words, there’s nothing else to say about the clitoris after that: it’s just supposed to sit there like some kind of decoration.”

Ufuk put his hand on his forehead, covering his bright-red face. Selçuk beat a hasty retreat from their table. But Eda would not be silenced.

As much as I have a penis in my mind, you have a clitoris in yours.

“But, a girl’s biggest fear is supposed to be her fear of being penetrated by a massive penis. So what that means is, she must already be well aware of the hole in her vagina. In other words, when we’re little, we sense our clitorises, and we know about our holes. So I wonder why is it that these dumbasses try to define this bulge, this gathering of four thousand nerve endings, without trying to listen to it or understand it? Give it up already, leave it to women to define. Even Uncle Freud’s interpretation of it is totally mind-numbing. According to him, a woman who produces theory apparently takes on something of a phallic quality, and so it would be a contradiction for her to then express ideas about womanhood. But for god’s sake, is there anything phallic about me?”

“Not at all, you’re quite the tramp. I’d even call you a slut.”

Eda, pleased by this backhanded compliment, finally let out a chuckle. “The clitoris is always present. I don’t even have to touch it; as soon as I so much as think about it I’m set on edge.”

“Is it kind of like how your mouth waters when you hear the word lemon?”

Eda laughed madly. “I pity you… Poor thing, what’re you supposed to do? Of course you’ll make something up for what you don’t understand.”

Selçuk fixed his eyes on the tray in his hands as he returned to the table. He left the coffee cups on the table and fled quickly. After blithely slurping some of her coffee, Eda continued.

“What was I saying… I don’t even have to stimulate my clitoris. Rather than scattering my thoughts, it actually helps me concentrate. Most importantly, it arouses a certain suspicion. It reminds me that I derive pleasure from everything I do, whether I’m writing my dissertation or cooking a meal. It opens me up to a space beyond lust. The erotic becomes a halo for my thoughts. Tell me, do you know when life and thought come together?”

“Well, I want to say that it’s when you do what you think…. but now you probably won’t agree.”

“It’s when thought is imprinted upon the flesh. The erotic allows thought to take root in the body. It allows you to insist upon thinking. Day and night, it keeps on going.”

“But not everyone has a clitoris, so what are we supposed to do?”

“Yes they do… As much as I have a penis in my mind, you have a clitoris in yours. We have to unfurl ourselves in every direction the erotic takes us in order to keep ourselves from turning into hoarding, opportunistic, destructive beasts. Only an erotic beast knows the real value of life.”

Ufuk took one last sip of his coffee and smiled tenderly. He turned his head toward the sea, squinting his eyes, losing himself in the distance. When he turned back to Eda, the expression on his face had changed.

“What can I say? Everything you’ve told me is truly awe-inspiring. I have to be honest, your intellect is what I love most about you. Your womanhood is a product of that intellect. Really, I’m not trying to compliment you, I mean it sincerely.” He took a deep breath before saying what he really wanted to say. “But sweetheart… you have to agree… as long as you won’t burp near me, or feel comfortable farting in my company, or vomit in front of me, you won’t be able to convince me.”

Eda was utterly taken aback. She was dumbfounded. She drew her clenched fists abruptly from the table and brought them to her stomach. In that moment, she felt that the oppressive heat had grown even stronger. She caught the eye of Simin, sitting nearby. Eda looked at her as if to plea for help. Her chin was trembling with rage. She stood up and knocked her chair over, one final riposte. She stormed out of the restaurant.


“Eteklerini Sürüyen Bızır”
From Barbarın Kahkahası by Sema Kaygusuz

 

Önceki gecenin, insanın kemiğine kadar işleyen sıkıntısını unutarak uyanmıştı insanlar. Plaj çantaları derlendi yeniden, çocuklar annelerinden koparak koşturmaya başladı. İskelede korsan bir yaşam kuran Melih’le İsmail, tabaklarını dizlerine koymuş̧ birbirleriyle hiç̧ konuşmadan kahvaltı ediyordu. Lokantaya ilk gelen sülalece tatile çıkmış̧ olan yapışık aile oldu. Melih’le İsmail’in uzaktan fark edilen iskele direnişinden huzursuz, yan yana bitiştiler. Aynı model terlik giymişti her biri.

Çok geçmeden Simin geldi, az sonra Eda’yla Ufuk Simin’in hemen önündeki masaya yerleşti. Açlıktan gözü donmuştü ikisinin de. Eda Ufuk’un ağzına tereyağlı ballı ekmek veriyor, Ufuk Eda’nın portakal suyuna buz atıyordu. Eda’nın her hareketini ilgiyle izliyordu Ufuk. Başını yana eğip bir gözünü kırparak harı sönmeyen bir arzuyla kur yapmaya devam ediyordu. Bu kadar küçük bir gövdenin böylesi iştahlı olması daha da kışkırtıyordu Ufuk’u. Eda’nın doğal cazibesine uyum sağlamak için fazladan caba harcayarak abartılı jestlerle süslüyordu kendini. Sesini buğulandırarak, “Seninle sevişirken aklım karışıyor,” diye başladı söze.

Eda iltifat olarak kabul etti bunu, ballı ekmekle ağzını doldurup yüzüne vuran ince ışıkla birlikte göz kırptı, “Aklını kaybediyorsun yani.”

Ufuk başını önüne eğdi o zaman. Gücü yettiğince samimi olmaya çalışıyordu. “Pek öyle bir şey değil, ne bileyim kendimi yalnız hissediyorum bazen. Sen doyuma ulaşırken, çok acayip bir ayrılık duygusu çöküyor içime.”

“Nasıl ya, anlamadım?”

“Anlatması çok güç̧… sen… sanki beni terk ediyorsun. Başka bir âleme dalıyorsun. Ağzın başkasına konuşuyor gibi oluyor. Neyse canım, anlatamayacağım ben bunu.”

Lokmasını gurk diye yutup dimdik yükseldi Eda, “Madem başladın, bitir o zaman.”

Ufuk dirseklerini masaya dayayarak ellerini birbirine kenetledi. Omuzlarının arasında, güvenli bir siperin ortasındaydı başı. Güneş̧ ışığı sivrildikçe yükselen ağustos böceklerinin cayırtısı yüzünden tane tane konuşmaya çalıştı. “Sen fazla hissediyorsun. Vajinanın içinden değil de bütün teninden hissediyorsun. Anlatabildim mi? Oysa ben yalnızca penisimi hissedebiliyorum. Seni seyrederken bir şeyler eksik kalmış̧ gibi geliyor. Aval aval havaya bakıp havai fişek gösterisi izliyorum… ya da ne bileyim… çok sesli bir orkestranın ortasında kalmışım gibi. Baş kemancı, ardında on tane yaylı, davullar, nefesliler, bir kenarda arp, en arkada ziller. Bana çalacak bir şey yok. Bu da ürkütüyor bazen. Tamam yalan söyledim, bazen değil her zaman. Yani bu kadar da zevk alıyor olamaz canım, yok artık falan diyorum içimden.”

Eda’nın yüzü donuklaştı. Eli cay bardağında, yemeden içmeden öylece duruyordu. “Yani sen, rol kestiğimi düşünüyorsun. Sana kenetlenmiş̧ doyuma ulaşırken hem de? O şefkat ânını terk edip aşağılık bir röntgenci gibi beni dikizliyorsun, öyle mi?!”

Eda’nın sesi yavaş̧ yavaş̧ yükselmişti bunları söylerken. Bitişik masada oturan Simin merakla başını kaldırıp Eda’ya baktı. Ortalık birdenbire fazla ciddileşmişti.

Ufuk kaşlarını çatıp sertçe uyardı Eda’yı. “Sana merak duyan âşık bir erkeğim ben. Sözlerini seçerek konuş̧ lütfen.”

Eda anbean saldırganlaştı. “Ben ne söylediğimin gayet farkındayım. Hepsini seçe seçe söylüyorum. Sen niye bir düşünce seçmiyorsun kendine? Böyle hissetmenin kökeninde ne var, düşün bakalım.”

“Anlaşıldı… bu konu dallanıp budaklanacak şimdi. Kültürden başlayıp erkek uygarlığından çıkacaksın. Sana ne kadar zevk verdiğimi duymak istedim, lafı ağzıma tıktın yine.”

Eda ayağa kalktı, bir ayağını altına toplayıp tekrar oturdu, sadece suratı olan tortop bir kadına dönüştü birden. Sesinin ayarıyla hiç̧ ilgilenmiyordu. “Hayır efendim, kaçmak yok. Ayrıca sen güzel bir şey de söylemedin. Basbayağı kıskançlık ediyorsun.”

“Ne kıskançlığı kızım, saçmalama.”

“Hep ben saçmalıyorum değil mi? Ya susmamı rica ediyorsun, susmazsam saçmalama diyorsun. Kadın gövdesine hasetlendiğini duymak işine gelmiyor tabii.”

“Yahu niye haset edeyim ki ben sana?”

“Senden daha fazla zevk almama içerliyorsun. Bütün bedenim titriyor seninle sevişirken. Bızırım zonkluyor. Memelerim hassaslaşıyor. Nefesimi kontrol edemediğim zaman ayaklarıma kramp giriyor bazen. Kıçım da gıdıklanıyor ayrıca! Kademelerden kademelere geçiyorum. Dişlerim kamaşıyor senin omzunu ısırırken…”

“Biraz daha alçak sesle lütfen, herkes seni dinliyor.”

“… karın kaslarım acıyor. Boynundaki şişen damarlara bakarken yüzüme ateş̧ basıyor. Ağzım, amım, bel çukurum, popomun arası sulanıyor. Bızırım koyverip kahkaha atıyor! Sonra en derin kaslarım halka halka kasılmaya başlıyor, daha derinde başka bir kas. Halkalardan bir çalgı… neydi o körüklü̈ olur hani?”

“Akordeon?”

“Hah! Bir akordeon açılıyor kapanıyor, açılıyor kapanıyor.”

“Şşşşşt sakin olsana kızım, bak kalkarım masadan.”

Eda nefes nefese devam etti, “Dur daha dur… Sonra bütün bu hisler tam şu kaşımın ortasında yoğunlaşıp tekrar yayılmaya başlıyor. Toplanıyor yayılıyor, toplanıyor yayılıyor. Bazen zevk o kadar uzun, o kadar uzun sürüyor ki havada asılı kalıyorum. Yere inmek için iyice kilitleniyorum sana. Derken zaman başka türlü çalışıyor. On kat kanatları olan bir kuş düşün. Böyle güvercin gibi de daha büyük bir kuş… Leylek kadar! Her saniye bir çift kanat açılıyor. Pafada pufada pafada pufada havalanan üst üste kanatlar. Katmerli bir haz bööööööyle süzülerek uzaklaşıyor.”

“Bitti mi?!”

“Bitmiyor efendim, bir türlü bitmiyor! Bir de ne göreyim, benim bızır tahtında oturan bir melike gibi yerimi kolluyor. Etekleri yerlere kadar, elleri iki yanda, süzülerek gidişimi seyrediyor.”

Ufuk’un ağzı yarı aralık, yüzüne yerleşen ebleh ifadenin farkında değildi. Eda keyifle ve alabildiğine yavaşça bir kaşık balı damağına alıp yavaşça emdi. Bir yandan davetkâr, öte yandan huzursuz edecek kadar küstahtı.

“Şimdi anladın mı neyi kıskandığını? Bir yandan bayılıyorsun, bir yandan da düşmanca kıskanıyorsun. Kabul et çok fena kıskanıyorsun!”

Ufuk susmak için peçeteyle ağzını sildi. Eda’nın hırçınlığının belagat biçimi olduğunu çoktan öğrenmişti zaten. Ter içinde kalan sevgilisinin soğumasını bekledi bir süre.

“Diyelim ki kıskanıyorum, kıskanmıyorum da imreniyorum diyelim. Bunun sana ne zararı var anlamadım. Anlattığına göre sen zaten kuşlarla muşlarla şahane takılıyorsun.”

Eda gözlerini kıstı. Önündeki kahvaltı servisini bir kenara itti, dirseklerini masaya yayarak memelerini koydu masaya. “Elimden geldiğince basitleştirmeye çalışayım. Oğlan kardeşim benim kukumu gördüğünde, o üç̧ ben de altı yaşımdaydım. Çocukcağız dehşete kapıldı. Bana sorduğu ilk soru: Niçin senin pipin yok? Cevabı olmayan soru. Oysa ben onun pipisini görünce hiç̧ de fazladan bir organ olarak algılamamıştım. Otuzuma varmadan anladım ki, bu aslında yeryüzündeki bütün erkeklerin yaşadığı dehşetti. Kadınlar pipisizdir, o halde onların penis kıskançlığı vardır, her an pipimizi kesebilirler. Yok deve! Kadına itham ettikleri kıskançlığı kaldır, altından hadım edilme korkusu çıkar. Gerisin geri içeri tıkılma gibi acı dolu fanteziler yatar. Çünkü o penisi olmayan kadın her ne hikmetse bir de çocuk çıkarır oradan. Şeytanın işine bak sen! Kuku olmazsa ben doğmayacağım ama o kukuya benzersem çüküm düşecek. Dünyanın en gerzek çelişkisi. Şu talancı uygarlığın kökeni! O halde ne yapalım? Kadına erkekliği elinden alınmış̧ eksik varlık muamelesi yapalım ki kahredici farklılıktan kolayca yırtalım. Çılgın kukuyu unutalım, doğurur doğurmaz kadını annelik makamına postalayalım. Önce kadınları köle yapalım, sonra da zayıf erkekleri… Garibanların bir kısmı savaşa, öbür kısmı taş kırmaya. Karılarımız çocuk baksın yeter. Kız kardeşlerimizi, kızlarımızı takas edelim, düşman erkekleri öldürelim, kadınlarına tecavüz edip dölleyelim, asil soyumuz yürüsün. Ama tabii kadın imgesine öyle bir değer biçelim ki ömür boyu manastıra kapanan rahibeler bile o değere erişemesin. Erkeğin erkeksiliğini koruyabilmesi için Meryem’in bekâreti lazım çünkü̈, adalet terazisini tutan Themis lazım, kim bilir kaç̧ memeli Artemis lazım, koca popolu Kibele lazım, Zeynep’in Kerbela ağıtını salla Fatma’nın totemleşmiş eli lazım. Kadınlar iğrenç̧ bir kadınsılık parodisine itilirken, her yerden tanrıçalar, azizeler pırtlar. Bütün yıl oruç̧ tutsak, sessizlik yemini etsek, günde on vakit namaz kılsak, öküz gibi çift sürsek de bu sembollere ulaşamayız biz. Erkeklerse maşallah o sembollere yaslanıp dünyaya fahişe muamelesi yaparlar. Neden?! Çünkü kadınlardan ödü kopar hepsinin. Vajina gizemlidir. Sıvılar değişkendir. Bir ara nemli, bazen yapışkan, sonra kanlı, ama dışa kapalı. Peki ya penis? Dimdikken gösterişli, inikken pörsük. Çok basit, ama pek kırılgan. Anladın mı şimdi, neden kadından ödü kopar erkeğin. Çünkü onun cinselliği kadın tarafından yargılanır. Erkeklere göre şeytan, iblis, cadıdır kadın. Doymak bilmez peygamberdevesidir. İçine girildiği için de edilgendir, o halde aşağıdır. Salaklığa bak! Yunan eşcinselliğinde özgür erkeklerin edilgenliği suçtu. Köle efendisini düzemez de ondan. Bu yüzden fallusla faşizm uzaktan akrabadır. Bu yüzden yönetilen korkudur, faşizm. Devran döner, fallik düşünceyle işbirliği yapan kadınlar çıkar ortaya. Bok varmış̧ gibi yer kapmak isterler çünkü. Erkeklerle bir olup özgür ruhlu kadınların tepesine binerler. Ardından ezebilecekleri herkesin… Çünkü kitle düzücü erkekleri seviyordur sadece, çünkü kitle kadın gibidir. Heybetli penisi içine alır. Bunu da kim söylemiş̧, badem bıyıklı Hitler!”

Ufuk kaşlarını havaya kaldırdı, “Ben aslında ne güzel seviştiğini söyleyecektim, konu nereden nereye geldi ya.”

“Sen kaşındın,” dedi Eda, “yok efendim kopuk hissediyormuş̧ da…”

Ufuk öne eğilip Eda’nın yanağından makas aldı. “Tamam tamam geri alıyorum, kaç̧ bin yıllık kızgınlık üstüme devrildi birden.” Derin bir nefes alıp bekledi. “Yalnız… bu klitoris meselesine aklım takıldı benim.”

Eda Ufuk’un cilveleşme hamlesini boşa çıkararak geriye çekti kendini. “Tabii takılır, Avrupa’da yetmiş̧ yıl öncesine kadar güdük kalmış̧ penisti klitoris. Bu eşek kafalı kapitalist modernist mantık böyle çalışıyor. Bir tanecik İtalyan anatomist çıkmış̧ sadece, şeker adam bızıra Tatlı Venüs diye bir ad koymuş̧, başka tık yok. Aç̧ herhangi bir çağdaş̧ anatomi kitabını, klitorisi minyatür penis olarak resmederler hâlâ.”

Eda hararetle konuşurken garson Selçuk yaklaştı masaya.

“Kahvaltınız bitti mi?” “Evet bitti, toplayabilirsiniz,” dedi Ufuk. “Bize iki kahve lütfen, sade olsun.”

Selçuk sofrayı toplarken Eda konuşmasına ara vermeden devam ediyordu.

“Nereye baksalar çük görmek istiyor bunlar.”

Selçuk’un hareketleri yavaşladı. Ne yapacağını tam bilemiyordu. Eda ise politik bir coşku içindeydi.

“Bence bızır bir savunma alanıdır artık. Sadece aşk için değil, üretken yaşam enerjisi için doğru anlatılmalı.”

Peynir tabakları, bal kâsesi, servis tabakları bir bir tepsiye alınıyordu. “Önce herkesin kabul etmesi gerek, sevişmek bir ayrılık vakasıdır aynı zamanda. Bu fark delikle değil bızırla başlar. Bendeki bızır seninle aramdaki farkı belleten muazzam bir vesiledir.”

İster istemez Selçuk sakarlaştı, topladığı çatal bıçak fazla çangırdıyordu. Ufuk gözlerini belerterek Eda’ya susmasını emretti. Nafile. Eda bütün dünyaya konuşuyordu.

“Söz konusu bızır olunca en akıllı adamlar bile öyle abuk, öyle cinsiyetçi tezler öne sürmüşler ki popomla gülesim geliyor. Astronot olsan Mars’ın fotoğrafını çeksen de beyinsiz gene beyinsiz! Neymiş̧ efendim klitoris kız çocuğunun oğlan dönemiymiş̧ de, erişkinliğe geçince deliğini tanırmış̧ da, o zaman kadınlaşırmış̧. Yani işimiz bitti bızırla, o öyle süs gibi dursun.”

Ufuk kıpkırmızı suratını saklamak için elini alnına koydu. Selçuk sıvışırcasına uzaklaştı masadan. Eda susmuyordu.

“Bir kere kız çocuğunun taşıdığı en büyük kaygı dev bir penisle delinmektir. Demek ki neymiş̧, aslında kız çocuğu kukusunun deliğini gayet iyi biliyormuş̧. Çocukken bızırı hisseder, deliğimizi de tanırdık yani. Merak ediyorum, dört bin sinir ucunun toplandığı çıkıntıyı anlayıp dinlemeden bu dangalozlar niye tanımlamaya kalkar. Bırak kardeşim onu da kadınlar yapsın. Gel gör ki Freud amcanın öyle bir yorumu var ki akıllara zarar. Neymiş̧ efendim kuram üreten kadın fallik duruma geçermiş̧ de kadınlık adına fikir yürütmesi çelişkiliymiş̧. Gözünü seveyim hiç̧ fallik bir halim var mı benim?”

“Yok canım gayet yellozsun. Hatta pek şırfıntısın.”

Bu kinayeli iltifattan memnun, nihayet kıkırdadı Eda. “Bızır hep vardır. Dürtmeme bile gerek yok, onu aklımdan geçirdiğim an içimde kamaşma olur.”

“Limon deyince ağzının sulanması gibi mi?” Eda çılgın bir kahkaha attı. “Kıyamam sana… fakir ne yapsın, bilmediğini uyduracak tabii.”

Selçuk masaya tekrar döndüğünde gözlerini elindeki tepsiye sabitlemişti. Fincanları çabucak masaya bırakarak kaçtı. Eda kahvesini keyifle höpürdettikten sonra devam etti.

“Ne diyordum… Bızırı uyarmaya bile gerek yok. Düşüncemi dağıtmaz, tersine odaklanmamı sağlar. En önemlisi işkillenmeyi kışkırtır. Yaptığım her şeyden haz aldığımı hatırlatır. Doktora tezimi yazarken de, yemek yaparken de. Şehvetin dışında yeni bir alan açar bana. Erotizm düşüncemin hâlesi olur. Hayatla düşünce ne zaman bütünleşir biliyor musun?”

“Düşündüğünü yapınca… diyeceğim ama, sen bunu da kabul etmezsin şimdi.”

“İnsanın ciğerine işleyince. Erotizm düşüncenin tende köklenmesini sağlar. Düşünmekte ısrar etmeni sağlar. Gece gündüz devam eder.”

“Herkesin klitorisi yok, ne yapacağız o zaman?” “Artık var… Nasıl ki benim zihnimde penis varsa, sende de klitoris var. İstifçi, fırsatçı, yıkıcı birer hayvan olmamak için önce erotizmin her yönüne açılmamız lazım. Hayatın kıymetini bilen insan kesinlikle erotik bir hayvandır.”

Ufuk kahvesinden son bir yudum alıp inceden gülümsedi. Denize çevirdi başını, gözlerini kısıp uzaklara daldı. Yüzünü tekrar Eda’ya döndüğünde ifadesi değişmişti.

“Söylediklerin hayranlık uyandırıcı, ne diyeyim. Doğruya doğru, ben senin en çok zekâna vurgunum zaten. Senin kadınlığın bir zekâ ürünü. İltifat etmiyorum bak, samimiyetle söylüyorum,” dedikten sonra derin bir nefes alıp asıl konuya girdi. “Ama güzelim… sen de kabul et ki… suratıma karşı geğirmediğin, yanımda rahat rahat gaz çıkarmadığın, önümde kusmadığın sürece inandırıcı olamayacaksın.”

Eda birdenbire afalladı. Aptallaşmıştı. Sıkılı yumruklarını masadan çekip karnına koydu. Bunaltıcı sıcağı daha çok hissetti o sıra. Az ötede oturan Simin’le göz göze geldi. Yardım ister gibi baktı. Çenesi titriyordu sinirden. Son bir hamle, sandalyesini devirerek ayağa kalktı. Yalpalayarak terk etti lokantayı.


Sema Kaygusuz was born in 1972 in Samsun, Turkey. Due to her father’s itinerant military career, she lived in various regions across Turkey, becoming closely acquainted with the folk tales, legends, and stories from the complex and diverse cultures in her country. In 1994, Kaygusuz moved to Istanbul, where she still resides. In 2009, a literary poll conducted by leading Turkish literary journal Notos placed Sema Kaygusuz at the top of the list of “the most influential writers in Turkish Literature.” She has published five collections of short stories, three novels, and a play, which have won a number of awards in Turkey and Europe and have been translated into English, French, German, Norwegian, and Swedish. Her novel A Place Upon Your Face (Yüzünde Bir Yer) was translated by Nicholas Glastonbury and is forthcoming from Tilted Axis Press.

Nicholas Glastonbury is a PhD student in cultural anthropology at CUNY Graduate Center. His dissertation research focuses on a Kurdish radio station broadcasting from Soviet Armenia into Turkey during the Cold War. He is co-editor of the Turkey page for the e-zine Jadaliyya and is also a literary translator from Turkish and Kurdish. His translations have appeared in Guernica and PEN International. His translation of Sema Kaygusuz’s novel A Place Upon Your Face is forthcoming from Tilted Axis Press.

☝ BACK TO TOP